عن علىّ بن الحسين عليه السّلام قال : رأيت الخير كلّه قد اجتمع في قطع الطّمع عمّا في ايدى النّاس . « 1 » حضرت سجاد عليه السّلام ميفرمود : به نظر من جميع سعادات و نيكيها در اينست كه آدمى از آنچه در دست مردم است قطع طمع و اميد نمايد . عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام : اليأس ممّا في ايدى النّاس عزّ للمؤمن . « 2 » امام صادق عليه السّلام ميفرمود : عزّت و شرف مؤمن در اين است كه از دگران مأيوس باشد و از آنچه در دست مردم است قطع اميد نمايد . كان امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه يقول : ليجتمع في قلبك الافتقار الى النّاس و الاستغناء عنهم . فيكون افتقارك اليهم في لين كلامك و حسن بشرك . و يكون استغناؤك عنهم في نزاهة عرضك و بقاء عزّك . « 3 » على عليه السّلام همواره اين درس را بپيروان خود ميداد كه لازم است هر انسانى در باطن خود نسبت بمردم داراى دو احساس باشد : يكى احتياج به آنها و ديگرى بىنيازى از آنها . احساس احتياج را با سخنان نرم و روى گشادهء خود آشكار كند ، و بىنيازى خويش را بوسيلهء اجتناب از زبونى و حفظ شرافت شخصى خود ظاهر سازد .

--> ( 1 ) بحار جلد 5 صفحهء 323 ( 2 ) بحار جلد 5 صفحهء 324 ( 3 ) كافى جلد 2 صفحهء 149